Myoview (Myocardscintigrafie) 
 
Doel

Het doel van een myoview is na te gaan hoe de doorbloeding van de kransslagaders is. Dit gebeurt op een weinig belastende manier. De myoview geeft informatie over of klachten van pijn op de borst worden veroorzaakt door vernauwingen in de kransslagaders. Ook kan de ejectiefractie worden bepaald. Dit is een maat voor het functioneren van de linker hartkamer. 

Het onderzoek bestaat uit twee delen: een inspanningsonderzoek en een rustonderzoek. Deze worden meestal op twee opeenvolgende dagen uitgevoerd. Voor patiënten die van ver moeten komen is er een beperkt aantal plaatsen beschikbaar om het onderzoek op één dag af te ronden.

Voorbereiding

Het is belangrijk dat u de dag voor het inspanningsonderzoek, vanaf 22:00 uur 's avonds, geen koffie, thee, chocolade en cola meer gebruikt. Op de ochtend van het inspanningsonderzoek mag u een licht ontbijt gebruiken. Als u suikerpatiënt bent moet u, indien nodig in overleg met de huisarts of de internist, de dosering insuline aanpassen. Het kan zijn dat u het gebruik van bepaalde medicijnen voor het hart moet beperken. Uw behandelend arts vertelt u precies welke medicijnen u tijdelijk niet mag innemen. Het is wel verstandig deze medicijnen op de dag van het onderzoek mee te brengen, zodat u ze direct na het onderzoek weer kunt innemen. Op de dag van het rustonderzoek geldt geen bijzondere voorbereiding.

 

De patiënt fiets om zijn maximale inspanning te bereiken.
Bij maximale inspanning wordt de radioactieve stof ingespoten. Nu moet er nog één minuut flink  worden doorgefietst.
De gamma-camera vangt de gammastralen op. Zo worden foto's van het hart gemaakt. Het is erg belangrijk dat de patiënt stil blijft liggen.

Het onderzoek

Bij de myoview wordt gebruik gemaakt van een kleine hoeveelheid radioactieve stof, Technetium-99m. Dit wordt in een bloedvat van uw arm ingespoten. Deze stof heeft geen bijwerkingen en is niet schadelijk. De radioactieve stof zendt gammastraling uit. Deze straling wordt met een gammacamera opgevangen. Zo kunnen er foto's worden gemaakt, die informatie geven over de doorbloeding en de functie van het hart. De radioactieve stof raakt u via de urine vanzelf weer kwijt. 

 

Inspanningsonderzoek

Het inspanningsonderzoek wordt uitgevoerd op een soort hometrainer. Het fietsen wordt langzaam zwaarder gemaakt. Tegelijkertijd worden hartfilmpjes gemaakt. Uw hartritme en uw bloeddruk worden in de gaten gehouden. Op het moment van maximale inspanning wordt het radioactieve middel in een bloedvat van uw arm gespoten. Na de injectie fietst u nog één minuut op volle kracht verder. Bij patiënten die niet in staat zijn om met behulp van de fiets een voldoende hoge inspanning te leveren, wordt het hart belast door het toedienen van een medicijn. Dit medicijn kan als bijwerking hoofdpijn geven. Deze hoofdpijn duurt meestal kort. Als het hart voldoende belast is wordt de radioactieve stof ingespoten. Het kan zijn dat u bij één van deze inspanningstesten pijn op de borst krijgt. Meldt u dit dan aan de arts of laborant die bij het onderzoek aanwezig zijn. Een half uur na het toedienen van de radioactieve stof worden de foto's gemaakt, waarbij u op een onderzoekstafel moet gaan liggen. Voor de kwaliteit van het onderzoek is het van belang dat u tijdens de opnamen zo stil mogelijk blijft liggen. Het maken van de opnamen duurt zo'n half uur. Het gehele inspanningsonderzoek duurt ongeveer anderhalf uur. 

 

Rustonderzoek 

Op de dag van het rustonderzoek wordt de doorbloeding van de hartsspier in rusttoestand onderzocht. U hoeft nu geen inspanningtest te doen. Er wordt weer een kleine hoeveelheid radioactieve stof toegediend via een bloedvat van uw arm. Na een uur wachten worden opnamen gemaakt. Dit gebeurt op dezelfde manier als bij het inspanningsonderzoek. 

 

Wanneer het gehele onderzoek op één dag plaatsvindt, begint u 's ochtends met het rustonderzoek en 's middags met het inspanningsonderzoek. In dit geval duurt het onderzoek vrijwel de hele dag.